Nieuws

02-10-2017 - Overig

Familie Wever: Steeds bijschaven voor een hoge productie

Familie Wever: Steeds bijschaven voor een hoge productie

 

Maatschap Wever-Luning in Ruinerwold is een fervent Triple-A gebruiker. Door stages tijdens de middelbare landbouwschool werd zoon Hans besmet met het virus. De eerste paringen resulteerden meteen in bredere koeien. Ze gebruiken geen gesekst sperma, geen genomicstieren en doen niet aan bedrijfsinspectie.

 

 

Historie

De maatschap Wever-Luning bestaat uit Herman en Rieka Wever samen met hun zoon Hans, schoondochter Claudia en zoontje Max. Het jonge gezin woont nu in het dorp en in de toekomst gaan zij naar de boerderij en Herman en Rieka naar het dorp. Ze melken 145 koeien op een puike locatie in Ruinerwold. Tijdens een werkperiode in Texas heeft Hans leren insemineren, klauwbekappen en voor koeien zorgen. Speciaal om aandacht te geven aan de groep koeien tijdens de droogstand en het opstarten aan het begin van de lactatie. Daar kwam hij ook in aanraking met het Triple-A systeem. Bij het Triple-A systeem gebruiken ze veel oude stieren. ‘Wat goed is dat is goed. Voor dit systeem moet je gewoon je geduld bewaren,’ zegt Hans. ‘De indexfokkerij ligt achter ons. Natuurlijk hebben we daar in het verleden volop aan meegedaan. Maar de oudere stieren hebben zich bewezen en daarvan weten we hoe we ze in moeten zetten. Het Triple-A systeem moet je in de vingers krijgen, je moet de onderdelen goed kennen om de juiste combinaties te kunnen maken. Daarom geef ik de koeien zelf codes voordat Marcel Verboom komt coderen. Daar leer ik veel van.’ Naast het bedrijf werkt Hans één dag per week als inseminator. ‘Daar zie ik wat andere bedrijven doen qua fokkerij en wat de resultaten van hun keuzes zijn. Wat ik daarvan leer kan ik weer toepassen op ons eigen bedrijf.’ 


Leko dochter Blesje

Bij de stages op andere bedrijven met Triple-A waren de veestapels uniformer dan bij ons. ‘Wij hadden veel variatie: van klein en dik tot groot en smal,’ zegt Hans. ‘Nu gebruiken we veel code 5 stieren, dat is de kwaliteit die wij graag in onze veestapel willen zien.’ Bij de eerste resultaten vielen gelijk de bredere koeien op. Eerst werd er gekeken naar het exterieur en naar de indexen. Gaandeweg is dat veranderd in het kijken naar de code plus bloedvoering plus uiergezondheid. De stieren die gebruikt worden zijn dochtergetest en hebben een betrouwbaarheid boven de 90%. ‘Ook stieren met een negatieve melkvererving gebruiken we gerust,’ melden de mannen.


vaarzen (van links naar rechts):

v. Zar               1.11 305 8.928 kg, 5,01% vet en 3,67% eiwit

v. Leko             1.11 305 10.865 kg, 3,75% vet en 3,09% eiwit

v. Leko             2.00 305 10.858 kg, 3,86% vet en 3,23% eiwit

v. Zar               2.02 305 9.942 kg, 3,84% vet en 3,26% eiwit

 

Probleemloos produceren

‘We voeren niet op de cent maar wel op de kilo,’ zegt Hans. In de melkstal wordt maximaal 7 kilo krachtvoer verstrekt. Er wordt 2 keer per dag voer voor de koeien gedraaid. ‘Naast kuilgras en mais voegen we meel, tarwegist, ontsloten tarwe, bierbostel en voederbieten toe aan het rantsoen. De wagen was te vol voor het koppel koeien en daarom zijn we overgeschakeld naar 2 keer voeren per dag. We merken dat de koeien meer vreten omdat ze vaker vers voer krijgen’, zegt Herman.
‘De productie zit wel in de koeien maar door het extra voeren, goede ventilatie met extra ventilatoren, geen stress in de stal en de diepstrooiselboxen geven de koeien gemakkelijk veel melk,’ zegt Hans. Dat merken we ook in de levensduur van de koeien. ‘In 2011 hadden we onze eerste 100.000 kilo koe, nu is de negende een feit.’ 


3e kalfs Jerudo dochter

Toekomstplannen

‘Zoals de fosfaatplannen nu liggen gaan we minder jongvee opfokken. Daarnaast willen we de koeien wat later insemineren. Het drachtig worden duurt wat langer, maar dat geeft niet omdat de koeien mooi persistent zijn. En over 10 jaar willen we een goede stier gefokt hebben,’ besluit Hans.


Nogmaals Leko dochter Blesje